Εκπαιδευτικό έργο

Εφηβεία και διατροφικές διαταραχές, ο ρόλος των social media στην ανάπτυξη και διατήρηση της νόσου.

Οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων είναι ενεργητικοί συμμετέχοντες που ψάχνουν να ικανοποιήσουν ανάγκες, ψάχνουν την ικανοποίηση σε σχέση με τα συγκεκριμένα κίνητρα τους και εντέλει λαμβάνουν ικανοποίηση που μπορεί να είναι ψυχολογικά λειτουργική ή μη λειτουργική. Ευάλωτα κορίτσια θα ψάξουν στα κοινωνικά δίκτυα για να πάρουν επικύρωση και διασφάλιση σε σχέση με την σωματική και κοινωνική τους ελκυστικότητα, αλλά και να να διαφύγουν απ την συναισθηματική τους δυσφορία. Εμμονικά θα κοιτούν φωτογραφίες άλλων ( και των φίλων τους) συγκρινόμενες διαρκώς τόσο με υπέρτερους όσο και με υποδεέστερους άλλους προσπαθώντας να δραπετεύσουν απ τα προσωπικά τους προβλήματα. Επειδή όμως η πραγματική ικανοποίηση δύσκολα προέρχεται εξωτερικά, συνήθως αποτυγχάνουν και αισθάνονται πιο μόνες και λυπημένες…

Σεμινάριο για την Απώλεια – Πάτρα 1/4/2017

Ο μέσος άνθρωπος καλείται να αντιμετωπίσει πολλές απώλειες κατά τη διάρκεια της ζωής του. Κι όμως, παρά τη συνεχή αναμέτρηση με την απώλεια που βιώνουμε όλοι ανεξαιρέτως, έχουμε εκπαιδευθεί κοινωνικά να προσπερνάμε τα συναισθήματα που αυτή μας προκαλεί, είτε εκλογικεύοντάς τα, είτε απωθώντας τα βαθιά μέσα μας.  Συνέπεια αυτού είναι ότι και τα παιδιά δεν εξοικειώνονται …

Τέχνη και Ψυχή

Γράφει η Μαρία Αθανασέκου Η τέχνη και η δημιουργικότητα συμβάλλουν στην καλλιέργεια και την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη μας, κάτι που γίνεται καλύτερα αντιληπτό όσο μεγαλώνουμε και ανασύρουμε από την μνήμη μας εικόνες, λέξεις, μουσικές, την τέχνη που γνωρίσαμε από μικρή ηλικία και μπορούμε να ταυτίσουμε ή να αναγνωρίσουμε τον συναισθηματικό και ψυχολογικό αντίκτυπο της μέσα μας.  …

Το σώμα μέσα από την ψυχολογία και την τέχνη

Η λέξη «σώμα» στο Όμηρο αναφέρεται μόνο στο νεκρό σώμα. Όταν ο ποιητής αναφέρεται σε σώμα ζωντανού χρησιμοποιεί τις λέξεις δέμας, χρώς, μέλεα, γυῖα. Εξ ορισμού το ουσιαστικό αυτό περνάει αμέσως στην ουσία της έννοιας που ενσαρκώνει: Το σώμα είναι το πεπερασμένο περίβλημα, το ρούχο της ζωής. Το σώμα γερνάει, πονάει, γεννάει, ματώνει, κάνει έρωτα, μεταβάλλεται και αλλοιώνεται, φθείρεται και πεθαίνει, απασχολεί τη φιλοσοφία, την ψυχολογία, την ιατρική, την τέχνη αλλά γίνεται και τέχνη.

Όρια στην παιδική συμπεριφορά

Τα όρια δημιουργούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο κάθε άνθρωπος μπορεί να συνυπάρξει με τους συνανθρώπους του, να αντλεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ικανοποίηση και ασφάλεια, να εξελίσσεται και να δημιουργεί.

Διαταραχές λήψης τροφής

Η οικογένεια δεν γεννάει την διατροφική διαταραχή στο βαθμό που οι διατροφικές διαταραχές είναι πολυπαραγοντικές νόσοι στις οποίες πλήθος παραγόντων εμπλέκονται στην αιτιοποαθογενειά τους (Βιολογικοί-γενετικοί, περιβαλλοντικοί, ψυχολογικοί, κοινωνικοί κλπ).

Τέχνη και Ψυχολογία

Για την συστημική οπτική, η ψυχική ασθένεια δεν γίνεται αντιληπτή ως κάτι που κατοικεί εντός των ανθρώπων, αλλά περισσότερο ως μια σχεσιακή δυσλειτουργία που εκφράζεται στο μεταξύ των. Οι τρελοί της κάθε εποχής δεν είναι επομένως, το αποτέλεσμα μιας προκαθορισμένης βιολογικά ποιότητας, αλλά οι φορείς και οι εκφραστές της τρέλας

Η συναισθηματική νοημοσύνη

Η συναισθηματική νοημοσύνη (Εmotional Ιnteligence) αναφέρεται στην ικανότητα αντίληψης, ελέγχου και αξιολόγησης των συναισθημάτων. Ορισμένοι ερευνητές θεωρούν πως η (ΕΙ) αποτελεί αντικείμενο μάθησης (αρα και βελτίωσης), ενώ άλλοι την αντιμετωπίζουν ως ενδογενές χαρακτηριστικό του ατόμου. Οι Salovey and Mayer (1990), περιγράφουν την (ΕΙ) ως το “κομμάτι εκείνο της Κοινωνικής νοημοσύνης που περιλαμβάνει τη δυνατότητα παρακολούθησης (monitor) των …

Διαχείριση της απώλειας

«Εάν εγώ πέθαινα εδώ και τώρα επί τόπου χωρίς πόνους, αυτό δεν θα ήταν για μένα τον ίδιο καθόλου φοβερό. Δεν θα υπήρχα πλέον και επομένως δεν θα μπορούσα να αισθανθώ κάποιο τρόμο. Τρόμο και φόβο μπορεί να προκαλέσει μόνο η παράσταση του θανάτου στη συνείδηση των ζώντων. Για τους νεκρούς δεν υπάρχει ούτε φόβος, ούτε χαρά».